Jezus powiedział: "Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, czyny nierządne, kradzieże, fałszywe świadectwa, przekleństwa." Mt 15,19

PRZYKAZANIE V
W piątym przykazaniu Bóg  wzywa nas do szacunku wobec daru kazdego życia.
1.    Bóg nakazuje nam:
a)    stać na straży danego przez Niego daru życia
b)    troskę o życie, zdrowie i rozwój osobowy,
c)    tworzenie odpowiednich warunków do życia w pokoju i do rozwoju otrzymanych talentów,
2.    Przykazanie zakazuje:
a)    zabijania,
b)    szkodzenia na zdrowiu duszy i ciała człowieka,
c)    naruszania praw człowieka.
3.    Biblia o Dawcy życia
Bóg jest Panem życia i śmierci, gdyż to on wszystko i wszystkich powołał do istnienia swoją mocą stwórczą:  „W Jego ręku – tchnienie życia i dusza każdego człowieka” (Hi 12,10)
„Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię” (Jr 1,5).

PRZYKAZANIE VI
 W tym przykazaniu Bóg wzywa małżonków do wierności i odpowiedzialności za miłość, którą ślubowali Jemu przed ołtarzem.  Szóste przykazanie stoi na straży miłości czystej i nierozerwalności małżeństwa.
Jezus o tym przypomina "A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela". Mt 19,6
1. Mężczyzna i kobieta w sakramencie małżeństwa jednoczą się  ściśle na całe życie tworząc jedno ciało i duszę: „Mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2,24). Z tej jedności wywodzą się wszystkie pokolenia ludzkie (por. Rdz 4,1-2.25-26; 5,1)” (KKK 2335).
2. Bóg powołuje człowieka do rozwijania miłości doskonałej, znajdującej swój wyraz w przyjaźni i w czystej miłości małżeńskiej: „Stworzył... Bóg człowieka na swój obraz... stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rdz 1,27); „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się” (Rdz 1,28).
3. Przykazanie to zakazuje zaś posługiwania się popędem seksualnym w sposób egoistyczny, bez liczenia się z prawem moralnym, naturą tego popędu i dobrem człowieka.
4. „Każdy, kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo; i kto oddaloną przez męża bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo. „
Łk 16,18

PRZYKAZANIE IX
W  tym przykazaniu Bóg nakazuje troskę o pełną miłość, która ma ogarniać całego człowieka, przede wszystkim zaś – jego serce. Tylko taka bowiem głęboka wewnętrzna szczera i czysta miłość owocuje w dobrych czynach zewnętrznych:
Mt 5,8 "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą."
Mt 5,28 "A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa."
1 J 2,16 "Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia nie pochodzi od Ojca, lecz od świata."
2.    Dziewiąte przykazanie:
a)    zakazuje rozbudzania pożądań,
b)    nakazuje  wzbudzać w sobie szlachetne pragnienia, kształtować w sobie miłość czystą, która ma się ujawniać w czystym myśleniu, spojrzeniu, w czystych pragnieniach, uczuciach i czynach zewnętrznych.
3.    Pożądliwość, która pojawiła się po grzechu pierworodnym, zagraża miłości, gdyż skłania do egoistycznych czynów, dlatego też należy się jej przeciwstawiać.

PRZYKAZANIE VII
Bóg nakazuje w tym przykazaniu okazywanie szacunku wobec własnej, cudzej i wspólnej własności.
1. Przykazanie nakazuje troskę o sprawiedliwy podział dóbr tego świata, gdyż został on stworzony przez Boga dla wszystkich ludzi.
2. Przykazanie zakazuje:
a)    zagarniania cudzego mienia bez zgody lub wiedzy właściciela.
b)    pozbawiania bliźniego własności, do której ma prawo i zobowiązuje do naprawienia wyrządzonych szkód.
Komentarz. Chociaż dobra tego świata zostały stworzone dla wszystkich, jednak człowiek ma prawo do własności prywatnej, która zapewnia mu wolność i życie godne osoby ludzkiej. Siódme przykazanie nakłada szczególny obowiązek troszczenia się o ubogich i o kraje biedne.
Dobra stworzone przez Boga dla wszystkich ludzi nie są równo rozdzielone: wielu na świecie nie posiada nawet minimum koniecznego do życia. Z tego powodu uczeń Chrystusa zobowiązany jest do dzielenia się z innymi tym, co posiada. Miłość i sprawiedliwość domaga się wspierania biedniejszych od nas bliźnich tym, co posiadamy:
-- „Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni (Łk 3,11).    
-- „Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, anie będzie spełniał uczynków? Czy /sama/ wiara zdoła go zbawić?  Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba,  a ktoś z was powie im: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta! - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie.”  (Jk 2,14-17; por. 1 J 3,17).
-- potrzebie dzielenia się z ubogimi przypomina Chrystus w przypowieści o bogaczu i Łazarzu (por. Łk 16,19-31)
-- Bóg błogosławi tym, którzy przychodzą z pomocą ubogim, a odrzuca tych, którzy odwracają się od nich: "Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie" (Mt 5,42). "Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!" (Mt 10,8). Jezus Chrystus rozpozna swoich wybranych po tym, co uczynili dla ubogich (Mt 25,31-36)”. (KKK 2443) Jak nie usłyszeć Jezusa: "Tegoście i Mnie nie uczynili" (Mt 25,45)?" (KKK 2463)

PRZYKAZANIE X
Bóg w tym przykazaniu oczekuje od nas postawy wdzięczności za to co posiadamy przez uczciwą i dobrą pracę oraz nasze sprawiedliwe działania.
1. Przykazanie nakazuje:
a) unikania szkodliwych zagrożeń pożądania cudzych dóbr, które ujawnia się zwłaszcza wtedy, kiedy ludzkim sercem włada chciwość lub zazdrość,
b) rozwijać w sobie życzliwą miłość, która pragnie dawać, służyć, uszczęśliwiać innych.
c) koniecznie zaufać Bożej Opatrzności, zamiast bogactwom, aby uwolnić się od lękliwego zabezpieczania swojej przyszłości przez nieumiarkowane gromadzenie bogactw.
2. Najwiekszym zagrożeniem jest dla każdego z nas jest pożądliwość rzeczy, która prowadzi do chciwości i zazdrości.
Komentarz:
(Samo rodzące się pożądanie nie jest jeszcze grzechem, lecz może doprowadzić do popełnienia grzechu. Może bowiem zrodzić przemoc, niesprawiedliwość, popychać do kradzieży itp. Pożądanie zabija ponadto w człowieku radość i pokój, rodzi smutek. Brak ubóstwa duchowego – zniszczonego przez chciwość, zazdrość i przywiązanie do materii – uniemożliwia pełną jedność z Bogiem i kontemplowanie Go.
W miejsce chciwości powinno pojawić się duchowe ubóstwo, o którym mówi Jezus w Swoich błogosławieństwach. Jego rozwojowi sprzyja stałe dziękowanie Bogu za każdy otrzymany od Niego dar.)

PRZYKAZANIE VIII
W tym Bóg przykazaniu oczekuje od nas poszukiwania prawdy, trwania w niej i na jej fundamencie budowania własnego życia.
1. Ósme przykazanie nakazuje:
a)    strzec  prawdy,
b)    szczerze jej szukać,
c)    szerzyć  ją słowem i świadczyć o niej swoim życiem.
d)    naprawiać krzywdy wyrządzone przez kłamstwo i każde złe słowo.
e)    unikania wypowiadania kłamliwych słów,
f)    unikania wszelkiej dwulicowości, udawania i obłudy

2. Żródłem prawdy jest Jezus. Tak o sobie mówi:
--  „Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”. J 14,6
-- „Piłat zatem powiedział do Niego: A więc jesteś królem? / Odpowiedział Jezus: / Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.” J 18,37

3. Jezus Chrystus piętnował faryzejskie, obłudne udawanie przed ludźmi pobożności, miłosierdzia (por. Mt 6,1-5). Prawdziwa miłość nie musi udawać doskonałości ani świętości, bo nią jest naprawdę. Kto jednak nie ma miłości doskonałej, ten może ulec pokusie udawania jakiejś doskonałości moralnej. Każdy z siedmiu grzechów głównych skłania do udawania.  I tak człowiek pyszny potrafi całym swoim sposobem zachowania się wprowadzać innych w błąd, udając dobroć, szlachetność, pobożność. Ludzie obłudni, aby uchodzić za doskonałych, „lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się; żeby się ludziom pokazać” (Mt 6,5).
Miłość niech będzie bez obłudy!” (Rz 12,9-13) poucza św. Paweł.
Autentyczna miłość nie dopuszcza udawania, dlatego należy "odrzucić... wszelkie zło, wszelki podstęp i udawanie" (1 P 2,1).