XVIII Niedziela Zwykła; Rok C

Przyjdźcie, uwielbiajmy Go padając na twarze,
zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył.
Albowiem On jest naszym Bogiem,
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku. Ps 95

Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie;
komu więc przypadnie to, coś przygotował?
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie,
a nie jest bogaty przed Bogiem.. Łk 12,20

Skarb wieczny.

Nasza egzystencja jest ściśle związana z rzeczywistością materialną. Życie jest zależne od dóbr tego świata, gdyż bez nich nie będziemy wstanie  zapewnić  spokojnego bytu sobie i rodzinie. W naszych działaniach, obowiązkach, trudach i pracy, nie możemy zapomnieć jakimi motywami się kierujemy  i  ku jakim celom zmierzamy. Jeżeli przez moment stracimy czujność nad sobą możemy niespodziewanie znaleźć się w szponach chciwości, która zaślepi nas na wartości duchowe rozbudzając niepohamowane żądze posiadania coraz więcej.  W jaki sposób możemy uniknąć tego zagrożenia? Jezus ukazuje nam proste rozwiązanie – trzeba także gromadzić skarby duchowe. Czyli…?  Jako ludzie wierzący,  powinniśmy – w pierwszej kolejności – przylgnąć do największego skarbu, który zapewni nam byt wieczny – nigdy nie gasnący – nieśmiertelny. Tym skarbem jest Jezus, który daje się nam, w całej pełni, w Eucharystii.

XVII Niedziela Zwykła; Rok C

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,bo usłyszałeś słowa ust moich.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem,pomnożyłeś moc mojej duszy. Ps 138

Potęga modlitwy.

Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie,a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Łk 11, 9-10
W dzisiejszym fragmencie Ewangelii wg św. Łukasza, Jezus prezentuje nam potęgę modlitwy. Dzięki niej możemy wszystko uczynić, jednak musimy pamiętać, iż jej skuteczność zależy wyłącznie od poziomu i jakości naszej wiary. To dzięki głębokiej wierze i łasce Boga modlitwa nabiera niesamowitej mocy, o czym przekonał się Abraham ratując - przed zagładą - dziesięciu sprawiedliwych. I w naszym codziennym życiu, będziemy mieli okazję przekonać  się o skutecznym działaniu modlitwy, jeżeli będziemy zabiegać o czystość serca i  wierne realizowanie przykazań.  Szczerość wobec Jezusa i pokorne uniżenie się przed Jego majestatem da nam niesamowitą potęgę dobra, które będzie pokonywać każde zło i pomnażać dobro.

XVI Niedziela Zwykła; Rok C

Kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie,
działa sprawiedliwie i mówi prawdę w swym sercu,
kto swym językiem oszczerstw nie głosi. Ps 15,1-3

”Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele,
a potrzeba mało albo tylko jednego." Łk 10,42

Czy mam czas dla Jezusa?
Praca i obowiązki domowe, do których należą:  zakupy, przygotowanie posiłków, sprzątanie, pranie, wychowanie dzieci, zapewnienie bytu rodzinie, niespodziewane awarie, planowane remonty, znalezienie czasu dla wspólnego wypoczynku rodziny, a także, nieprzewidziane choroby, które pociągają za sobą całą lawinę wizyt w przychodni zdrowia lub w szpitalu oraz wszelkie nieoczekiwane kłopoty i  niepowodzenia, przytłaczają z wielu z nas. Współczesny świat narzucił nam już takiego tempa, iż zaczęliśmy zatracać wrażliwość duchową na obecność Jezusa w naszym codziennym życiu. Coraz częściej naśladujemy postawę Marty, która uwijając się wokół swoich obowiązków, zatraciła poczucie obecności zaproszonego w gościnę Jezusa.  Rozważając dzisiejszy fragment ewangelii  wyciągnijmy odpowiednie wnioski, by zmienić swoje zachowanie,  przyjmując postawę Marii, dla której Jezus stał się najważniejszą osobą w życiu. Usiądźmy więc przy Mistrzu jak Maria i od dziś uważnie słuchajmy Jego słów, zostawiając na chwilę swoje obowiązki.  Obierzmy więc najlepszą cząstkę, by codziennie być nagradzanymi łaską Jezusa, który w każdej chwili naszego życia będzie nas wspierał we wszystkich poczynaniach.

XV Niedziela Zwykła; Rok C

Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość,
spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia;
niech pomoc Twa, Boże mnie strzeże. Ps 69

Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem,
całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem;
a swego bliźniego jak siebie samego. Łk 10, 27

„Idź i ty czyń podobnie”. 

W dialogu z Uczonym w Prawie, Jezus jednoznacznie podkreślił, że wiara nie może polegać tylko i wyłącznie na miłości względem Boga przez oddawanie Mu hołdu i czci, lecz powinna być potwierdzana czynami wobec innych ludzi. Uczony, podsumowując przypowieść o miłosiernym samarytaninie, został skarcony wezwaniem Jezusa - „Idź i ty czyń podobnie”, gdyż pomijał prawo miłości bliźniego dla własnej wygody. Analizując przypowieść  dzisiejszego fragmentu ewangelii, możemy śmiało powiedzieć, iż współczesny świat niczym nie różni się od czasów Jezusa. Obserwując nasze zachowania i innych ludzi, możemy dostrzec, iż w jednej sytuacji przyjmujemy  postawę obojętności wobec cierpienia lub niesprawiedliwości, a w drugiej, realizujemy czyny miłości względem potrzebujących naszego wsparcia i pomocy.

XIV Niedziela Zwykła; Rok C

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. Powiedzcie Bogu: ”Jak zadziwiające są Twe dzieła! Ps 66

”Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie”. Łk 10, 19-20

"Przybliżyło się do was Królestwo Boże"

Jezus posyła uczniów z zadaniem przekazywania daru pokoju i głoszenia  radosnej nowiny o nadchodzącym królestwie Boga.  Ta misja nie jest propagandą religijną, reklamą czy też agitacją do grona wyznawców Jezusa. Ta misja, to wierne głoszenie nauczania Jezusa o nadchodzacym zbawieniu człowieka. Zadaniem uczniów jest więc wierny przekaz Mistrza, o tym, co nas wszystkich czeka bez wzgledu na wiek, język, rasę, wykształcenie, kulturę i poglądy ideologiczne. A tym, co nas czeka, jest Królestwo Boże, które nie jest czekiem czy słowem bez pokrycia, albo deklaracją bez żadnej