Św. Szczepan, diakon i pierwszy męczennik.
Drugi dzień w oktawie Narodzenia Pańskiego.

Być świadkiem wiary w Chrystusa to nie łatwa sprawa. Przekonuje nas o tym, relacja męczeństwa św. Szczepana z Dziejów Apostolskich. Patrząc na postawę św. Szczepana dostrzegamy nie tylko odwagę, ale przede wszystkim potęgę wiary w Chrystusa. Odwaga bez wiary staje się szaleństwem, a z wiarą staje się męczeństwem. Czy dziś stanę na wysokości zadania jak Szczepan, by bronić wiary, Chrystusa, i godności dziecka Bożego?  Czy jestem wstanie podołać takiemu wyzwaniu? A może obleci mnie strach i ucieknę jak tchórz z obawy o własną skórę. Moja wiara, wcześniej czy później i tak będzie zweryfikowana i nie będę wstanie temu zapobiec. Dziś trzeba stawić czoła tym, którzy profanują Krzyż, symbol męczeństwa i śmierci Jezusa. Mam więc szansę stanąć w obronie Krzyża, symbolu naszej wiary i uzasadnić jak wielką posiada wartość dla mojego życia.

Uroczystość Narodzenia Pańskiego.

"Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas."

Ewangelia dzisiejszej uroczystości ukazuje nam prawdę o stawaniu się darem dla innych.
Oto Bóg - Słowo przyjmuje ludzką naturę, by stać się takim samym człowiekiem jak każdy z nas. Dzięki temu podobieństwu Bóg mógł się stać darem miłości.
Każdy, kto prawdziwie kocha wie, iż miłość to nieustanne stawanie sie darem dla umiłowanej osoby. To stałe poświęcenie i ofiarowywanie całego siebie. Niełatwe to zadanie, a jednak możliwe dzięki miłości bez granic.
W taki, oto sposób Bóg ofiaruje siebie nam, byśmy przyjeli Go takim jakim On jest, z cała jego istotą. Z naszej strony potrzeba tylko jednego - otworzyć własne serca na Jego przyjście, tak by spełniły się w naszym życiu słowa Ewangelii: "Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili."