Święto Ofiarowania Pańskiego.

Pierwszy dar ofiarny.

Ofiarowanie Jezusa w świątyni przypomina nam dzień naszego chrztu. Rodzice przynieśli nas do świątyni, by ofiarować Bogu, tak samo jak uczynili to Józef i Maryja z Dzieciątkiem Jezus. Oba obrzędy ofiarowania różnią się od siebie, ale wyrażają to samo – życie dla Boga i z Bogiem.
Dzisiejsza uroczystość stawia nas wobec pytania:  Co pozostało w nas z sakramentu chrztu? Czy ofiarowanie się Bogu, które złożyli za nas rodzice ma dziś dla nas jakiekolwiek znaczenie? Warto zastanowić się nad sobą, by szczerze poznać jaki jest poziom wyznawanej przez nas wiary.

IV Niedziela Okresu Zwykłego; Rok C w Liturgii.

Odrzucenie

Pierwsze kazanie Jezusa w rodzinnej miejscowości i pierwsza porażka. Pierwsze publiczne wystąpienie i pierwsze odrzucenie. Gwałtowna reakcja słuchaczy na objawienie misji mesjańskiej na podstawie proroctwa Izajasza, dała Jezusowi do zrozumienia, iż nic nie zdziała w Nazarecie. Nikt nie uwierzył w Jego słowa. Odrzucenie stało się bardziej bolesne, gdy wszyscy rzucili sie na Niego i wywlekli poza miasto, by strącić w przepaść jak jakiegoś przestępcę. Jezus wie, iż niełatwą rzeczą będzie objawić prawdziwe boskie oblicze i posłannictwo mesjańskie, gdy ludzie dla własnej wygody chcą widzieć w Nim tylko cieślę, syna Józefa. Bo któż mógłby się spodziewać, że Mesjasz objawi się w taki prosty i zwykły sposób. Oczekiwania w Narodzie Wybranym były tak ogromne, że zaślepiły serca  Izraelitów przed rozpoznaniem Mesjasza w  Jezusie. Nie potrafili uwierzyć, że słowa proroka Izajasza zaczynają wypełniać się w osobie Jezusa z Nazaretu.

III Niedziela Okresu Zwykłego; Rok C w Liturgii.

"Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli."

Słowo Boga jest skuteczne w działaniu, gdyż jest pełne mocy i świętości, jak pisze autor listu do Hebrajczyków: "Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca." Hbr 4,12. To świadectwo prezentuje nam głębokie doświadczenie obecności Boga, który obdarza swoją zbawczą miłością. Bóg przez swoje słowo przemienia oblicze człowieka, jego umysł, serce i czyny. Dlatego tak ważne jest, by codziennie sięgać do lektury Pisma świętego, nie po to, by przeglądać albo czytać jak jakiś sensacyjny bestseller, lecz po to, by wsłuchiwać się w głos Boga. Tak jak czynili to Izraelici - w I czytaniu - prosząc Ezdrasza o czytanie „księgi Prawa Bożego, dobitnie, z dodaniem objaśnienia, tak aby wszyscy rozumieli”, tak i my czytając oraz rozważając słowa powinniśmy wgłębiać się w największe tajemnice Boga. Dopiero wtedy, odkryjemy skuteczność słowa Bożego, które przemieni nasze uwikłane i poplątane w grzechy codzienne życie. Jak bardzo Słowo Boga jest skuteczne w swym działaniu przekonuje nas Jezus, który całym swoim życiem zrealizował proroctwo Izajasza:  „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana.”