Niedziela, 30 maja 2010 r.
Uroczystość Trójcy Przenajświętszej; Rok C
Ty z jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jedynym jesteś Bogiem,
jedynym jesteś Panem; nie przez jedność osoby, lecz przez to, że Trójca ma jedną naturę.
W cokolwiek bowiem dzięki Twemu objawieniu wierzymy o Twojej chwale,
to samo bez żadnej różnicy myślimy o Twoim Synu i o Duchu Świętym.
Tak iż wyznając prawdziwe i wiekuiste Bóstwo wielbimy odrębność Osób,
Jedność w istocie i równość w majestacie. ( Prefacja )
Pełnia misterium Trójcy Świętej jest ukryta przed malutkim umysłem człowieka, gdyż my nie jesteśmy wstanie ogarnąć czym jest tak wielka tajemnica życia Bożego. Od czasów stworzenia człowieka aż po dziś, Bóg pozwala nam stopniowo odkryć swoją tajemnicę, która przerasta wszelkie nasze oczekiwania. Źródłem poznania jest Biblia, gdyż w niej Jedyny i prawdziwy Bóg odsłania przed nami prawdę o Osobach Boskich w trzech etapach dziejów zbawienia człowieka.
I etap – Stary Testament – prezentuje Osobę Boga Ojca, który objawiał się Narodowi Wybranemu na różne sposoby a szczególnie przez dzieła natury, cudowne wydarzenia oraz przez patryjarchów, proroków i królów.
II etap – Ewangelia – nadeszła pełnia czasu ( Ga 4,4 ) – objawienie się Syna Bożego przez przyjście na świat. Syn Boży stał się człowiekiem (wcielenie), by odkupić człowieka przez cierpienie, mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
III etap – Pięćdziesiątnica – w dniu Zesłania Ducha Świętego rozpoczęły się czasy Kościoła Chrystusowego, które zakończą się w dniu paruzji. Duch Święty kontynuuje dzieło zbawienia dokonane przez Jezusa w każdym chrześcijaninie.
Więcej…
Niedziela, 23 maja 2010 r.
Uroczystość Zesłania Ducha Świętego; Rok C
"Pan jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański - tam wolność. My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską, jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu". 2Kor 3, 17-18
Dzisiejsza uroczystość przedstawia nam
Trzecią Osobę Bożą.
Co wiemy o Duchu Świętym, którego wspominamy czyniąc znak krzyża, modląc się wezwaniem: „ Chwała Ojcu…” czy wyznając wiarę podczas Mszy św.?
Kim jest Duch Święty?
Źródłem poznania Trzeciej Osoby Bożej jest nauczanie Jezusa. W czasie Ostatniej Wieczerzy Pan Jezus czterokrotnie zapowiedział przyjście Ducha Świętego a Jego słowa zanotował w ewangelii św. Jan, apostoł. Pan Jezus szczególnie podkreśla funkcję i z nią związaną misję, którą ma spełnić Duch Święty w Kościele i w życiu osobistym wszystkich wyznawców.
W pierwszej zapowiedzi Duch Święty występuje jako opiekun i asystent, gdyż będzie obecny w naszym życiu na zawsze i będzie czuwał przy nas otaczając szczególna troską: „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.” J 14,16-17
Więcej…
Niedziela, 16 maja 2010 r.
Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego; Rok C
On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka. uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał,
że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca (Flp 2,6-11).
Misja Syna Bożego na ziemni dobiegła końca. Wniebowstąpienie stało się uwieńczeniem dzieła odkupienia człowieka. Jezus Chrystus stając się człowiekiem, stał się taki, jak my. Dzięki temu mógł dokonać tego, czego jeszcze nikt inny nie dokonał - zbawienia wszystkich. Pozostawił po sobie Kościół - ogromną wspólnotę wyznawców, która pod opieką Ducha Świętego kontynuuje Jego dzieło ewangelizacji przez głoszenie Słowa Bożego i sprawowanie sakramentów świętych. Przez wniebowstąpienie, Jezus, udowodnił nam iż to On i tylko On jest prawdziwą drogą do Królestwa Bożego, prawdą, która nas wyzwala od zła i grzechów i wreszcie życiem, które trwa i nigdy się nie skończy. Jezus tego dokonał dla nas, byśmy i my dokonali tego samego dzieła. By tak się stało, człowiek musi podjąć chrześcijańskie wyzwanie – zaprzeć się siebie, wziąć swój krzyż i iść za Chrystusem, który stał się doskonałym i niezawodnym przewodnikiem w drodze do zbawienia.
Więcej…
Niedziela, 9 maja 2010 r.
VI Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego.
Uniósł mnie anioł w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą,
i ukazał mi Miasto Święte - Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga,
mające chwałę Boga. Ap 21,10
Przeglądając panoramę dziejów człowieka oraz całych narodów, możemy dostrzec, jak kruchą wartością jest pokój na ziemi. Historia ludzkości jest przepełniona konfliktami w skali zarówno lokalnej, jak i globalnej. Największym przekleństwem są wojny i nieoczekiwane zamachy istniejące także współcześnie ( w Afganistanie od 2001 r., w Iraku od 2003 r., w Pakistanie od 2004 r., w Sudanie od 2005 r., w Somalii, w Sri Lance, w Nigerii, i w wielu innych rejonach kuli ziemskiej). Pokój staje się coraz częściej wartością niestałą, znajdującą się w stanie zagrożenia. Pakty o nieagresji, ugody i traktaty nie są w stanie skutecznie powstrzymać zaborczych zapędów oraz żądzy władzy. Akty ludobójstwa, zamachy terrorystyczne - to incydenty, które stają się syndromem także naszej rzeczywistości. To wszystko burzy nasz spokój, wprowadza atmosferę lęku i niepewności, każe nam z niepokojem patrzeć w przyszłość. W tym wielkim chaosie zagrożeń i niebezpieczeństw Jezus przywraca dar pokoju, który przekazał
Więcej…
Poniedziałek, 3 maja 2010 r.
Uroczystość
Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
oraz Konstytucji 3 Maja
Tytuł Matki Bożej jako Królowej narodu polskiego sięga drugiej połowy XIV wieku: Grzegorz z Sambora nazywa Maryję Królową Polski i Polaków. Teologiczne uzasadnienie tytułu "Królowej" pojawi się w XVII wieku po zwycięstwie odniesionym nad Szwedami i cudownej obronie Jasnej Góry, które przypisywano wstawiennictwu Maryi. Wyrazicielem tego przekonania Polaków stał się król Jan Kazimierz, który 1 kwietnia 1656 roku w katedrze lwowskiej przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej obrał Maryję za Królową swoich państw, a Królestwo Polskie polecił jej szczególnej obronie. W czasie podniesienia król zszedł z tronu, złożył berło i koronę, i padł na kolana przed wielkim ołtarzem. Zaczynając od słów: "Wielka Boga-Człowieka Matko, Najświętsza Dziewico" ogłosił Matkę Bożą szczególną Patronką Królestwa Polskiego. Przyrzekł szerzyć Jej cześć, ślubował wystarać się u Stolicy Apostolskiej o pozwolenie na obchodzenie Jej święta jako Królowej Korony Polskiej, zająć się losem ciemiężonych pańszczyzną chłopów i zaprowadzić w kraju sprawiedliwość społeczną. Po Mszy świętej, w czasie której król przyjął również Komunię świętą z rąk nuncjusza papieskiego, przy wystawionym Najświętszym Sakramencie odśpiewano Litanię do Najświętszej Maryi Panny,
Więcej…
|
|
