XV Niedziela Zwykła; Rok C

Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość,
spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia;
niech pomoc Twa, Boże mnie strzeże. Ps 69

Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem,
całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem;
a swego bliźniego jak siebie samego. Łk 10, 27

„Idź i ty czyń podobnie”. 

W dialogu z Uczonym w Prawie, Jezus jednoznacznie podkreślił, że wiara nie może polegać tylko i wyłącznie na miłości względem Boga przez oddawanie Mu hołdu i czci, lecz powinna być potwierdzana czynami wobec innych ludzi. Uczony, podsumowując przypowieść o miłosiernym samarytaninie, został skarcony wezwaniem Jezusa - „Idź i ty czyń podobnie”, gdyż pomijał prawo miłości bliźniego dla własnej wygody. Analizując przypowieść  dzisiejszego fragmentu ewangelii, możemy śmiało powiedzieć, iż współczesny świat niczym nie różni się od czasów Jezusa. Obserwując nasze zachowania i innych ludzi, możemy dostrzec, iż w jednej sytuacji przyjmujemy  postawę obojętności wobec cierpienia lub niesprawiedliwości, a w drugiej, realizujemy czyny miłości względem potrzebujących naszego wsparcia i pomocy.
Dlaczego tak się zachowujemy? Co jest tego przyczyną? Wszystko zależy od naszej intencji, która zawsze powinna być motywem naszego działania. Powinna ona wypływać z głębokiej wiary w Boga i wierności regułom moralnym, którymi są przykazania i wartości ewangeliczne. W naszych decyzjach możemy łatwo ulec pokusie pychy. Pomagamy innym, ale ciągniemy z tego korzyści dla siebie.  W światłach jupiterów, fleszy, kamer i dziennikarzy największych stacji TV możemy osiągnąć niebywały sukces popularności. Świadomość, że świat dowie się o mojej działalności charytatywnej, napędza egoistyczne pragnienia szukania poklasku i samochwały. A gdy zabraknie takiego pogłosu, nie kiwniemy nawet palcem, by pomóc drugiemu.  Zachowanie kapłana i lewity wobec pobitego mężczyzny, leżącego na ziemi, było karygodne. Czesto powielamy zachowanie tych dwóch mężczyzn, usprawiedliwiając się róznymi  wymówkami. Jak zachowamy się  w sytuacji nieoczekiwanej? Czy obudzi się  w nas wrażliwość na cierpienie nie tylko bliskiej nam osoby, ale przede wszystkim  nieznanej lub wrogo do nas nastawionej? Jak zachowamy się  w sytuacji niespodziewanej, gdy innych spotka niesprawiedliwość? Czy staniemy w ich obronie? Czy będziemy solidaryzować się z potrzebującymi? Czy dodamy otuchy wątpiącym? Czy opatrzymy zbolałe rany cierpiacym? Czy napoimy i nakarmimy spragnionych i głodnych? Czy odziejemy nagich? Czy zaopiekujemy się chorymi, gdy nie stać ich  będzie na dalsze leczenie? Jaka będzie moja postawa człowieka wierzącego wobec bliźnich?
Polecenie Mistrza, pobudza dziś naszą wiarę do działania, wyzwalając ją z kajdan obojętności, obaw, niechęci  i lęków przed drugim człowiekiem, a nawet wrogiem.  Jak Jezus wzywał uczonego w Prawie do naśladowania postawy dobrego samarytanina, tak wzywa i nas do podjęcia czynów miłosierdzia wobec innych.

Embed Embed this video on your site

Liturgia Słowa Bożego:

I czytanie: Pwt 30,10-14;
Mojżesz powiedział do ludu: Będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, przestrzegając jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; jeśli wrócisz do Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej swej duszy. Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je. Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić.

Psalm responsoryjny: Ps 69,14.17.30-31.36ab.37;
REFREN: Ożyje serce szukających Boga

Lecz ja, Panie, modlę się do Ciebie
w czas łaski, o Boże;
wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci,
w Twojej zbawczej wierności.

Wysłuchaj mnie, Panie, bo łaskawa jest Twoja miłość,
spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia;
niech pomoc Twa, Boże mnie strzeże.

Pieśnią chcę chwalić imię Boga
i wielbić Go z dziękczynieniem.
Bóg bowiem ocali Syjon i miasta Judy zbuduje.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego,
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

II czytanie: Kol 1,15-20;
Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie. I On jest Głową Ciała - Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia, i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego - i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.

Aklamacja - Alleluja: J 13,34;
Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem.

Ewangelia: Łk 10,25-37;
Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Go na próbę, zapytał: Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne? Jezus mu odpowiedział: Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz? On rzekł: Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego. Jezus rzekł do niego: Dobrześ odpowiedział. To czyń, a będziesz żył. Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: A kto jest moim bliźnim? Jezus nawiązując do tego, rzekł: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał. Któryż z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców? On odpowiedział: Ten, który mu okazał miłosierdzie. Jezus mu rzekł: Idź, i ty czyń podobnie!