XIII Niedziela Zwykła; Rok C

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek,
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy,
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje. Ps 16

Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej
i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli. Ga 5,1

"Pójdź za Mną!"

Radykalizm wezwania Jezusa przeraża tych, którzy popłynęli już z prądem myślenia tego świata i daje moc wiary tym, którzy wiernie idą za Nim. Dla wielu chrześcijan przykazania i wartości ewangeliczne zaczęły przeszkadzać do takiego stopnia, iż z dużą łatwością wybierają tylko te, które im pasują do realizacji swoich celów, lub celów otoczenia, w którym przebywają. Wiara chrześcijan jest poddawana wielu próbom, a Szatan tylko czeka na chwile, w których damy się złamać błędnym ideologiom, by nas wyrwać z rąk Jezusa.  Współczesny, laicki świat doszedł do już tak wielu absurdów, iż zaczął zaprzeczać sam sobie. Z jednej strony walczy o tolerancję dla wszystkich , a z drugiej odrzuca symbole religijne ( np. krzyże ) raniąc uczucia ludzi wierzących.  Z jednej strony walczy o wolność słowa dla wszystkich, a z drugiej knebluje chrześcijanom usta, byleby tylko nie głosili Ewangelii życia i wolności sumienia. Takich sytuacji jest mnóstwo i można je wymieniać bez liku. Dlatego, ten świat nie pasuje do wizji Jezusa, a słowa: „Pójdź za Mną! (…)Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże” są wezwaniem do przyjęcia wymagań Ewangelii i porzucenia otaczającej nas cywilizacji, a wraz z nią fałszywych i zgubnych ideologii. Wezwanie Jezusa powinniśmy wziąć sobie do serca, gdyż batalia toczy się o wielką stawkę – o życie wieczne, które z powodu błędnych wyborów możemy stracić w jednej chwili: „Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego.”

Embed Embed this video on your site

Liturgia Słowa Bożego:

I czytanie: 1 Krl 19,16b.19-21;
Pan rzekł do Eliasza: Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie. [Eliasz] stamtąd poszedł i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par [wołów] przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz. Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą. On mu odpowiedział: Idź i wracaj, bo po co to ci uczyniłem? Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył je na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie wybrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą.

Psalm responsoryjny: Ps 16,1-2.5.7-11;
REFREN: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem
Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie,
mówię do Pana: Tyś jest Panem moim.
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem,
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek,
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy,
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje,
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz,
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz
po Twojej prawicy.

II czytanie: Ga 5,1.13-18;
Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli. Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie! Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli. Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa.

Aklamacja - Alleluja - 1 Sm 3,9; J 6,68b;
Mów, Panie, bo sługa Twój słucha; Ty masz słowa życia wiecznego.

Ewangelia: Łk 9,51-62;
Gdy dopełnił się czas Jego wzięcia [z tego świata], postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich? Lecz On odwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka. A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz! Jezus mu odpowiedział: Lisy mają nory i ptaki powietrzne - gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł oprzeć. Do innego rzekł: Pójdź za Mną! Ten zaś odpowiedział: Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca! Odparł mu: Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże! Jeszcze inny rzekł: Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu! Jezus mu odpowiedział: Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego.