Niedziela, 30 maja 2010 r.
Uroczystość Trójcy Przenajświętszej; Rok C
Ty z jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jedynym jesteś Bogiem,
jedynym jesteś Panem; nie przez jedność osoby, lecz przez to, że Trójca ma jedną naturę.
W cokolwiek bowiem dzięki Twemu objawieniu wierzymy o Twojej chwale,
to samo bez żadnej różnicy myślimy o Twoim Synu i o Duchu Świętym.
Tak iż wyznając prawdziwe i wiekuiste Bóstwo wielbimy odrębność Osób,
Jedność w istocie i równość w majestacie. ( Prefacja )
Pełnia misterium Trójcy Świętej jest ukryta przed malutkim umysłem człowieka, gdyż my nie jesteśmy wstanie ogarnąć czym jest tak wielka tajemnica życia Bożego. Od czasów stworzenia człowieka aż po dziś, Bóg pozwala nam stopniowo odkryć swoją tajemnicę, która przerasta wszelkie nasze oczekiwania. Źródłem poznania jest Biblia, gdyż w niej Jedyny i prawdziwy Bóg odsłania przed nami prawdę o Osobach Boskich w trzech etapach dziejów zbawienia człowieka.
I etap – Stary Testament – prezentuje Osobę Boga Ojca, który objawiał się Narodowi Wybranemu na różne sposoby a szczególnie przez dzieła natury, cudowne wydarzenia oraz przez patryjarchów, proroków i królów.
II etap – Ewangelia – nadeszła pełnia czasu ( Ga 4,4 ) – objawienie się Syna Bożego przez przyjście na świat. Syn Boży stał się człowiekiem (wcielenie), by odkupić człowieka przez cierpienie, mękę, śmierć i zmartwychwstanie.
III etap – Pięćdziesiątnica – w dniu Zesłania Ducha Świętego rozpoczęły się czasy Kościoła Chrystusowego, które zakończą się w dniu paruzji. Duch Święty kontynuuje dzieło zbawienia dokonane przez Jezusa w każdym chrześcijaninie.
Te etapy objawiają przed nami cząstkę wiedzy o Bogu, ale jest to wystarczająco dużo, by całym sercem i umysłem uwierzyć. Jeżeli wiarę zgłębiać będziemy, to Bóg będzie odsłaniał przed nami coraz to nowsze tajemnice o sobie. Gdy tak się stanie w naszym życiu, to Bóg będzie nam jeszcze bardziej bliski i wraz ze św. Pawłem będziemy mogli: „Ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, (…) zostając napełnieni całą Pełnią Bożą". Ef 3,17-18.
Liturgia Słowa Bożego:
I czytanie: Prz 8,22-31;
To mówi mądrość Boża: Pan mnie stworzył, swe arcydzieło, jako początek swej mocy, od dawna, od wieków jestem stworzona, od początku, nim ziemia powstała. Przed oceanem istnieć zaczęłam, przed źródłami pełnymi wody; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zaczęłam istnieć; nim ziemię i pola uczynił - początek pyłu na ziemi. Gdy niebo umacniał, z Nim byłam gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód, gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wyszły, gdy kreślił fundamenty pod ziemię. Ja byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim, igrając na okręgu ziemi, znajdując radość przy synach ludzkich.
Psalm responsoryjny: Ps 8,4-9;
REFREN: Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie
Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło palców Twoich,
na księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów,
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich,
wszystko złożyłeś pod jego stopy:
Owce i bydło wszelakie,
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.
II czytanie: Rz 5,1-5;
Dostąpiwszy więc usprawiedliwienia przez wiarę, zachowajmy pokój z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu uzyskaliśmy przez wiarę dostęp do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej. Ale nie tylko to, lecz chlubimy się także z ucisków, wiedząc, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość - wypróbowaną cnotę, wypróbowana cnota zaś - nadzieję. A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany.
Aklamacja - Alleluja: Ap 1,8;
Chwała Ojcu i Synowi, i Dychowi Świętemu, Bogu, który jest i który był, i który przychodzi.
Ewangelia: J 16,12-15;
Jezus powiedział swoim uczniom: Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe. On Mnie otoczy chwałą, ponieważ z mojego weźmie i wam objawi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że z mojego weźmie i wam objawi.
