Uroczystość Zesłania Ducha Świętego; Rok C
"Pan jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański - tam wolność. My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską, jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu". 2Kor 3, 17-18

Trzecią Osobę Bożą.
Co wiemy o Duchu Świętym, którego wspominamy czyniąc znak krzyża, modląc się wezwaniem: „ Chwała Ojcu…” czy wyznając wiarę podczas Mszy św.?
Kim jest Duch Święty?
W pierwszej zapowiedzi Duch Święty występuje jako opiekun i asystent, gdyż będzie obecny w naszym życiu na zawsze i będzie czuwał przy nas otaczając szczególna troską: „Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze - Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna. Ale wy Go znacie, ponieważ u was przebywa i w was będzie.” J 14,16-17
W trzeciej zapowiedzi Jezus przedstawia Ducha Świętego jako świadka, który uzdolni nas swą łaską do dawania świadectwa słowem i życiem, o tym, czego dokonał Zbawiciel: „Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku. J 15,26-27
W czwartej zapowiedzi Jezus przedstawia nam Ducha Świętego jako sędziego, który otworzy nasze sumienia na gorzką prawdę o złych czynach: „On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu(…) O grzechu - bo nie wierzą we Mnie;” W tej samej zapowiedzi Duch Święty jest także obrońcą, gdyż będzie nas wspierał w walce z potęgą zła i adwokatem, gdyż będzie orędował za nami u Boga Ojca: „przekona świat (…) o sprawiedliwości i o sądzie. (…) o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony. ( J 16, 7-11 )
Kontynuując nauczanie, Jezus przedstawia Ducha Świętego jako strażnika i przewodnika prawdy: „Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy”. W ostatnich słowach Pan Jezus ukazuje Go jako proroka: „I oznajmi wam rzeczy przyszłe.”J 16,13-14
Nauczanie Jezusa prezentuje misję, którą Duch Święty ma wypełnić w dziejach Kościoła Chrystusowego aż do skończenia świata. Oznacza to, że:
- Duch Święty będzie kontynuował dzieło zbawienia Jezusa,
- Otoczy opieką i troską wszystkich wyznawców Jezusa,
- Da poczucie bezpieczeństwa nawet w chwilach prześladowań,
- Będzie umacniał wiarę wyznawców Jezusa,
- Będzie wspierał w dążeniu do prawdy,
- Będzie czuwał nad głoszeniem prawdy Ewangelii w sposób nieomylny,
- Da mądrość i moc w głoszeniu nauczania Jezusa,
- Uzdolni do wyznawania wiary słowem i czynem.
Te i wiele innych czynności dokonuje Duch Święty w życiu Kościoła. Potrzeba z naszej strony przyjąć Pocieszyciela i mieć otwarte serce na Jego działanie. Współpraca z Trzecią Osobą Bożą pomoże stać się dojrzałym w wierze i odpowiedzialnym za własne i innych zbawienie. By tak się stało w naszym życiu, z naszej strony powinniśmy:
- Stale otwierać serce dla Jezusa i przyjmować Go w sakramentach,
- Wiernie trwać na modlitwie,
- Rozważać Ewangelię Jezusa i wcielać ją w życie,
- Korzystać z darów Ducha Świętego,
- Być człowiekiem prawego sumienia i zawsze czynić dobro.
Taka droga wiary umożliwi nam jak najlepsze zrealizowanie działania Ducha Świętego w codziennym życiu wydając owoce wiary, nadziei i miłości. Niech tak się stanie w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Liturgia Słowa Bożego:
Msza w dzień
I czytanie: Dz 2,1-11;
Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? - mówili pełni zdumienia i podziwu. Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.
Psalm responsoryjny: Ps 104,1.24.29-31.34;
REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię
Błogosław, duszo moja, Pana,
o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki.
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie,
ziemia jest pełna Twych stworzeń.
Gdy odbierasz im oddech, marnieją
i w proch się obracają.
Stwarzasz je napełniając swym duchem
i odnawiasz oblicze ziemi.
Niech chwała Pana trwa na wieki,
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja,
będę radował się w Panu.
II czytanie: 1 Kor 12,3b-7.12-13;
Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: "Panem jest Jezus". Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.
SEKWENCJA
Przybądź Duchu Święty,
Ześlij z nieba wzięty
Światła Twego strumień.
Przyjdź, Ojcze ubogich,
Przyjdź, Dawco łask drogich,
Przyjdź, Światłości sumień.
O, najmilszy zgości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.
Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Poddaj Twej potędze.
Bez Twojego tchnienia,
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędze.
Obmyj co nieświęte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę.
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.
Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa,
Daj szczęście bez miary.
Aklamacja - Alleluja - Przyjdź, Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych i zapal w nich ogień swojej miłości.
Ewangelia: J 20,19-23;
Wieczorem w dniu Zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.

