III Niedziela Wielkiego Postu; Rok C w Liturgii.
Przestroga Jezusa

Ewangeliczny obraz drzewa figowego ukazuje nam bolesną prawdę o każdym z nas. Zło często ukrywa się pod niezwykle dla człowieka atrakcyjną formą. W konsekwencji wielu z nas łatwo mu ulega. Łatwo wpadamy w pułapkę konsumpcjonizmu i pożądliwości cielesnej. Rozważając Ewangelię, możemy dostrzec, iż niczym nie różnimy się od słuchaczy Jezusa. Zarówno oni, jak i my uparcie trwamy w grzechu, w złych nawykach i przyzwyczajeniach. Powinniśmy więc poważnie zastanowić się nad przestrogą Zbawiciela: „(…) Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie (…)” i wziąć ją sobie do serca. Zgodnie z tym, czego naucza chrześcijan z Koryntu św. Paweł ( II czytanie ), możemy bowiem podzielić los Izraelitów, którzy nie dość, że naocznie widzieli dzieła Boga i mieli udział w zbawieniu, to „(…) Zostali wytraceni przez dokonującego zagłady.” Możemy być pewni, że tylko wierność Bogu i Jego woli daje poczucie bezpieczeństwa oraz moc wiary w zbawienie, bo jak pisze psalmista to:
„On odpuszcza wszystkie twoje winy
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby
i obdarza cię łaską i zmiłowaniem.”
I czytanie: Wj 3,1-8a.13-15;
Psalm responsoryjny: Ps 103,1-4.6-8.11;
REFREN: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia
Błogosław, duszo moja, Pana
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.
On odpuszcza wszystkie twoje winy
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby
i obdarza cię łaską i zmiłowaniem.
Dzieła Pana są sprawiedliwe,
wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece.
Drogi swoje objawił Mojżeszowi,
swoje dzieła synom Izraela.
Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
II czytanie: 1 Kor 10,1-6.10-12;
Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy, co prawda, zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze, i wszyscy byli ochrzczeni w [imię] Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała - to był Chrystus. Lecz w większości z nich nie upodobał sobie Bóg; polegli bowiem na pustyni. Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, abyśmy nie pożądali złego, tak jak oni pożądali. Nie szemrajcie, jak niektórzy z nich szemrali i zostali wytraceni przez dokonującego zagłady. A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów. Niech przeto ten, komu się zdaje, że stoi, baczy, aby nie upadł.
Chwała Tobie Królu Wieków: Mt 4,17;
Pan mówi: Nawracajcie się, bliskie jest Królestwo Niebieskie.
Ewangelia: Łk 13,1-9)
W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie. I opowiedział im następującą przypowieść: Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia? Lecz on mu odpowiedział: Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć.

