W Liturgii: I Niedziela Adwentu, Rok C;
Słowa Jezusa są przerażające, gdyż przypomijnają prawdę o naszym przemijaniu i przemijaniu otaczajacego nas świata. Jednak istotą dzisiejszej ewangelii nie jest sam fakt przemijania, lecz drugie przyjście Jezusa na świat i nadejście końca czasów. Otóż, Jezus pojawi się niespodziewanie. Zastanie nas czuwających na modlitwie i wierności przykazaniom, albo zastanie pochłoniętych w grzechach, zniewolonych w nałogach i ogarniętych mocami ciemności. Dlatego warto - już dziś - przejąć się wezwaniem Jezusa: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe (…)” oraz: „Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie…”. Jeżeli spełnimy wezwanie to, wtedy z dumą podniesiemy głowy na dzień naszego odkupienia, a jeżeli nie, to czeka nas wieczne potępienie.
Liturgia Słowa Bożego:
I czyt.: Jr 33,14-16;
Oto nadchodzą dni - wyrocznia Pana - kiedy wypełnię pomyślną zapowiedź, jaką obwieściłem domowi izraelskiemu i domowi judzkiemu. W owych dniach i w owym czasie wzbudzę Dawidowi potomstwo sprawiedliwe; będzie wymierzać prawo i sprawiedliwość na ziemi. W owych dniach Juda dostąpi zbawienia, a Jerozolima będzie mieszkała bezpiecznie. To zaś jest imię, którym ją będą nazywać: Pan naszą sprawiedliwością.
Psalm responsoryjny: Ps 25,4-5.8-10.14;
REFREN: Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę
Daj mi poznać, Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
pokornych uczy dróg swoich.
Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Bóg powierza swe zamiary tym, którzy się Go boją,
i objawia im swoje przymierze.
II czyt.: 1 Tes 3,12-4,2;
Pan niech pomnoży liczbę waszą i niech spotęguje waszą wzajemną miłość dla wszystkich, jaką i my mamy dla was; aby serca wasze utwierdzone zostały jako nienaganne w świętości wobec Boga, Ojca naszego, na przyjście Pana naszego Jezusa wraz ze wszystkimi Jego świętymi. A na koniec, bracia, prosimy i zaklinamy was w Panu Jezusie: według tego, coście od nas przejęli w sprawie sposobu postępowania i podobania się Bogu - jak już postępujecie - stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam przez Pana Jezusa.
Ewangelia: Łk 21,25-28.34-36:
Jezus powiedział do swoich uczniów: Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym.
